Etkinliğin imajını bozan belediye başkanı parti değiştirirse kazdığı kuyuya ilk düşen kendisi olur ve bir sonraki yılki etkinliğe protesto edilme korkusuyla kendisi de katılamaz.
Mayıs’tan Ekim sonuna kadar Ege ve Akdeniz Bölgesi yayla/ sahil festival ve şenlik mevsimidir.
Hafta sonu Aydın’da:
Koçarlı/Cincin Mahallesi1.Yörük Festivali,
Yenipazar 16.Karaçakal Yörükleri Şenliği,
Nazilli/İsabeyli Rahvan At Yarışları, Yöresel Ürünler ve Kültür Sanat Festivali vardı.
Sürdürülebilir bir festival,şenlik ve benzeri etkinlikler bölgenin turizm değerleriyle de birleştiğinde günlük geçici ekonomik hareketliliğe ek olarak yerel ürünlere de ilgiyi artırır.
Sosyal medya sayesinde ilçenin/mahallenin marka değeri yükselir ve etkinlik kalıcı hale getirilebilirse,,bölgede yetişen sebze, meyve onlardan üretilen sos, reçel,turşu ,pestil,ve salçalardan markalar çıkabilir.
Festivaller, şenlikler sayesinde- varsa- kaleler, tarihi konaklar, camiler, antik eserler ve yapılar birer turizm değerine dönüşebilir.
Karaçakal Şenliği 2025
O nedenle özellikle tarım, tarih ve gastronomi potansiyeli yüksek olan Aydın ilinde şenlikler, festivaller, tarım fuarları stratejik öneme sahiptir.
İncir... Zeytin... Kestane... Çilek... Antep fıstığı... Künar... Yörük kültürü... Antik kentler... Yerel mutfak... Hepsi kalkınmada tek başına birer maniveladır.
Fakat burada bir gerçeğin de altını çizmek gerekiyor:
Her festival, şenlik veya tarım fuarı katma değer üretmez. Eğer eğlence merkezli siyasi şov amaçlı bir etkinlik halkın belli bir kesimini dışlıyorsa yapılan etkinliğin o ilçeye/mahalleye bir yararı olmaz.
Aksine eğer izleyenler program bitene kadar kalıyor tarihi yerleri geziyor, evine elinde bir poşet ya da paket yerel ürünle dönüyorsa etkinlik amacına ulaşmış demektir.
O nedenle günümüzde gerek yurtiçinde gerekse dış piyasalarda çoğu marka ürünün tanınır, bilinir olmasının arka planında festival, şenlik ve yerel kültür organizasyonları vardır.
Örnek Aydın’da düzenlenecek olası bir gastronomi fuarında yarışmacıları sosyal medya mecralarında milyonlar izler, Yemeklerin, tatlıların,pidelerin geçmişi ve yapılışı anlatılır,
Bir müddet sonra o meyve tatlı yemek, pide yerelin de ötesine geçer ve o kentin ilçenin, kimliğine dönüşür. Aydın İnciri, Atça Çileği, Cincin Karpuzu, Yenipazar Pidesi gibi.
Bu anlamda festivallerde, şenliklerde ve tanıtımlarda yerli ürün ve el işleri stantları marka ürünlerin çıkması yanında o kent, ilçe ya da mahalle adına bir hafıza oluşturur.
Bu açıdan olaya bakılınca Yüsran Erden’in başkanlığı döneminde faaliyete geçen Yerli Ürünler Pazarı’nın gelecek yıllarda bu yıl 16.sı düzenlenen Yenipazar Yörük Şenliği’nde de kurulması bu hafıza eksikliğini tamamlayacaktır.
Nazilli/İsabeyli Rahvan At Yarışları etkinliğinde bu yıl tarımsal ürünleri ve kadınların el emeği,göz nuru emeklerini tanıtım ve satışının eklenmesi hem markalaşma hem de ekonomik yönüyle olumlu bir adımdır..
Bu yıl 1.sini düzenlenen Cincin Yörük Festivali girişimcileri ise mahalleli dışından üretici ve satıcı kabul etmemekle işi baştan sıkı tuttuklarını söylediler.,
Cincin Festivali’nin diğer bir özelliği de gönüllü sponsorlar tarafından düzenlenmiş olmasıdır.Onlar Cincin Karpuzu için de benzer bir etkinlik düşündüklerini söylediler.
Şenliğe katılacakların ziyaret edebilecekleri destinasyon Cicin Kalesi ise festivalin devamı için önemli bir avantajdır.
Ama gerçek markalaşma; coğrafi işaret çalışmaları,profesyonel tanıtım,sosyal medya stratejisi,gastronomi ve turizm entegrasyonu,ambalaj ve tasarım kalitesi ve dijital satış ağları sonucu gerçekleşir.
Çünkü artık günümüzde bir ürünün piyasa değeri tarlada değil algıda ve raflarda yer almasıyla belirleniyor.
O nedenle Aydın gibi ürettiğinin karşılığını alamayan ve yıldan yıla yoksullaşan kentler için festivaller, şenlikler, gastronomi günleri eğlence değil bir kalkınma aracı olmak zorundadır.
Ama üreticinin prangalarından kurtulması da kolay değildir..
Birincisi festival, şenlik, fuar,yerel ürünler pazarı düzenlemenin her şeyden önce bir maliyeti vardır.Popüler bir ses sanatçı da eklenirse bu bütçe üç,beş kat kabarabilir.
Demem o ki, yetersiz bütçe atlanacak oldukça derin birinci hendektir. Sponsorluk kültürü olmadığı için genelde çare için ya ilçenin ya da büyükşehrin kapısı çalınır ki,bu da birinciden de derin ikinci hendektir.
Çünkü toplum yararına olan etkinliklere sponsor olmak Aydınlı zengin için kör kuyuya para atmaktır..
Oysa doğru ve samimiyetle yapıldığında sponsorluk ekonomik, sosyal, kültürel değer üreten hatta siyasal getirileri olan bir yatırımdır ama bu kültür ne yazık ki, Aydın’da yoktur.
İş insanlarından umudu olmayan dernek yöneticileri ne yapsınlar... Festival,şenlik düzenlemek için çareyi belediyelerin kapısını çalmakta bulur.
Belediye başkanlarından da bu işler için para almak deveyi hendekten atlatmaktan zordur. Hele bir de kibirli, kaprisli, belediyeyi mülk edindiğini zanneden bir yapıda ise yandı o dernek yönetimi...
Burada kritik soru şudur: Belediye başkanı destek mi oluyor,yoksa o etkinliği sabote edercesine merkezine mi oturmak istiyor.İşte etkinliğin ruhunu belirleyen bu sorunun yanıtıdır.
Bir belediye başkanından ilçesindeki ya da, bağlı mahallesindeki bir etkinliğe elbette katılması beklenir ama etkinliğin sınırlarını aşmamak kaydıyla...
Eğer belediye başkanının festival veya şenlik alanındaki görünürlüğü etkinliğin önüne geçmiyorsa mesele yok aksi olur verdiği paranın 10 katı reklam afişiyle kenti ve alanı donatır, şov yerine döndürürse geçmiş olsun...
Etkinlik damgalanır ve, bir sonraki yıl katılan sayısı yarıya düşer.etkinliğin imajını bozan belediye başkanı parti değiştirirse kazdığı kuyuya ilk düşen kendisi olur ve bir sonraki yılki etkinliğe protesto edilme korkusuyla kendisi de katılamaz..
Demem o ki, Aydın’ın kalkınmasında bir umut olan festivaller ve şenlikler her partiden ve görüşten insanların serbestçe önyargısız buluşabilecekleri siyaset üstü alanlar olmalıdır.
Bunu da sağlayacak olanlar Cincin de olduğu gibi bu topraklardan kazandıklarının zekâtını yöre insanına ve kültürüne şükran borcu olarak harcayacak iş insanlarıdır.
