• BIST 109.156
  • Altın 153,298
  • Dolar 3,8173
  • Euro 4,5053

    Sanem Altan o geceyi anlattı

    06.02.2011 13:48
    Defne'nin ardından.... "Telefondaki Kerem‘in sesi kulağımda: Sanem, uyanmıyor."
    Sanem Altan o geceyi anlattı
    Sanem Altan o geceyi anlattı Sanem Altan o geceyi anlattı Sanem Altan o geceyi anlattı

    Tanrım bizi bırakma ne olur!

    Sanem Altan / Vatan


    Gecenin bittiği, güneşin ise henüz gelmediği sahipsiz bir zaman dilimi... O sahipsiz zaman dilimine çöken koyu menekşe rengi sabah alacası...

    Sokaklarda kimse yok...

    Herkes evinde...

    Sabahın sessizliğinde bütün şehri uyandıracağını sandığım bir telefon sesi...

    Genç bir adam yardım istiyor.

    Issız bir tepenin üstünde tek başına duran top bir ağaç gibi yalnız ve sessiz bir acı hissediyorum.

    Henüz ne olduğunu bilmiyorum...

    Arabada, kimselerin olmadığı caddelerden geçerken renkler giderek grileşmeye, hayat giderek solmaya başlıyor sanki...

    Telefondaki Kerem"in sesi kulağımda:

    “Sanem, uyanmıyor.”

    Uyanmıyor ama uyanacak diye düşünüyorum.

    Kim ölümün bu kadar yakınına geleceğini düşünebilir ki...

    Kimse... Ben de düşünemiyorum...

    Uyanmıyor ama uyanacak...

    Gökyüzü, için için yanan ipek bir kumaş gibi pembe ve lacivert dumanlarla aydınlanıyor.

    Köprünün üzerindeyim...

    Küçük güneş kırıntıları var bulutların arasında...

    Bazen bulutlar kırılıyor kenarından...

    Bir avuç güneş ışığı düşüyor arabanın camına...

    “Ambulans şimdi gelmiştir” diye düşünüyorum.
    “Ama burası Türkiye gelmemiş de olabilir” diye endişeleniyorum.

    Yol nasıl da bitmiyor...

    Kerem"in sokağına giriyorum.

    Bir ambulans, iki polis arabası...

    Zaman parçalara ayrılmıyor bir daha sanki...

    Hala...

    Ve sanki hep, o an içinde kalmış gibiyim.

    Bir ambulans iki polis arabası...

    Acı, tenimi yakıyor.

    Ağlamaya başlıyorum.

    Acı, tanıdığım bütün başka acıları da yanına çağırıyor.

    İçimde acımayan tek bir yer kalmıyor.

    Kerem"i görüyorum... Bana doğru yürüyor.

    Yüzündeki acıyı görünce, çektiğim acıdan utanıyorum.

    Toplanan bütün acılarım da utanıyor.

    “Öldü, öldü, öldü” diyor. Bir boşluğa konuşur gibi...

    O boşluk bana doğru büyüyor sonra.

    Sabahın ilk aydınlığında görünmez oluyoruz sanki, iki silüet gibi birbirimize sarılmış ağlıyoruz.

    O boşluk bizi yutuyor.

    Sanki karanlıklar içinde eriyip yok oluyoruz, o karanlığa esir olmuş gibi küçücük bir aydınlığa muhtaç kalıyoruz.

    Bütün pencereler körleşiyor, yalnızca karanlığa açılıyor sanki hayat bundan sonra...

    Kerem"e sarılıyorum.

    “Tanrım bizi bırakma” diye sessizce yakardığımı hatırlıyorum sonra...

    Yavaşça merdivenleri çıkıyorum.

    Eve giriyorum.

    Genç bir kadının, tanımadığım ama televizyonda gördüğümüz herkesi tanıdık zannettiğimiz için çok iyi tanıdığım genç bir kadının, Defne Joy Foster"ın içimde deprem yaratan acısı çarpıyor bu kez yüzüme...

    Kerem"i unutuyorum.

    Artık her şey sessiz ve suskun...

    Defne Joy Foster"ın, ayaklarımdan başlayarak göğsüme doğru beni saran acısı kaplıyor her yeri...

    Tanrının ellerimden kaydığını hissediyorum.

    “Çocuğu vardı” diyorum... “Çocuğu vardı.”

    Aklıma ondan başka hiçbir şey gelmiyor.

    Küçük çocuğu olanların ölümden muaf olacağını zannetmek gibi çocukça bir inancım olduğunu anlıyorum.

    Polislere bakıyorum.

    Herkes çok sakin...

    Doktora bakıyorum...

    Çok sakin...

    “Ölmek böyle bir şey mi?” diyorum...

    “Ölmek böyle bir şey olmamalı” diyorum...

    Tanrının Defne"ye gittiği yerde iyi bakması için dua ediyorum...

    Zaman parçalara ayrılmıyor o andan beri...

    Yıllar, aylar, günler, saatler, dakikalar yok...

    Her şey 2 Şubat sabahında dondu...

    Zaman hala alacası bol bir gökyüzü gibi tepemde duruyor.

    Hala sokaklar boş...

    Hala Kerem"in sesi kulağımda...

    Hala bir karanlık beni yutuyor...

    Tanrım bizi bırakma ne olur...

    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, Türkçe karakter kullanılmayan ve kişilik haklarını hiçe sayan yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
    Diğer Haberler
  • O manzaralar içimizi sızlatıyordu06 Ekim 2012 Cumartesi 12:50
  • Sucuk ve Salamı karıştıramayacaklar06 Ekim 2012 Cumartesi 12:48
  • 56 yaşındaki ev hanımının yaptığı pes dedirtti!06 Ekim 2012 Cumartesi 12:47
  • Şehit yakınlarına internet indirimi06 Ekim 2012 Cumartesi 12:39
  • Bir top mermisi daha düştü!06 Ekim 2012 Cumartesi 11:51
  • Bisküvi kutusundan tarih çıktı06 Ekim 2012 Cumartesi 10:58
  • Nevşin Mengü rövanşı böyle aldı!..06 Ekim 2012 Cumartesi 10:56
  • Bu haberi okumadan yola çıkmayın06 Ekim 2012 Cumartesi 10:40
  • 4+4+4ün gerekçeli kararı Resmi Gazetede!06 Ekim 2012 Cumartesi 10:39
  • Başbakan Erdoğanın arıyla imtihanı!06 Ekim 2012 Cumartesi 10:37
  • Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Aydın Post | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0256.226 61 64 | Faks : 0256.226 61 64 | Haber Yazılımı: CM Bilişim