• BIST 89.809
  • Altın 145,306
  • Dolar 3,6167
  • Euro 3,9083

    Niye dayanamadın çocuk!..

    26.10.2011 11:40
    Niye dayanamadın çocuk!..
    İnternet kafede yakalandığı depremde enkazda sıkışıp kalan 13 yaşındaki Yunus saatlerce omzunda yaşamını yitirmiş bir kurbanın eliyle sessizce kurtarılmayı bekledi. Enkazdan çıkarıldı, hayata tekrar merhaba demeye çalıştı ancak küçük bedeni daha fazla day
    Niye dayanamadın çocuk!.. Niye dayanamadın çocuk!.. Niye dayanamadın çocuk!..

     

    Ercişli Yunus nasıl da umut olmuştu altında kaldığı internet kafeden çıkarıldığında. Omzunda cansız bir el, saatlerce beklemişti üstüne yıkılan betonların kaldırılmasını. Ama ömrünün son saatleri oldu bunlar. Yunus, Erzurum Devlet Hastanesi’ne nakledilirken hayatını kaybetti.  Yunus’un ailesi Bağlar Mevkii’nde oturuyor. Duvarların renginden, kenara köşeye iliştirilmiş yapma çiçeklere kadar içinde neşe taşıyan bir ev bu. Bahçedeki plastik sandalyeler bile rengarenk; mor, kırmızı, yeşil...Ama artık bütün neşesini kaybetmiş, Yunus’un ardından taziyeleri kabul eden bir ev...
    Ağrı Patnoslu bir aile Geray ailesi. 21 yıldır Erciş’te yaşıyorlar. Baba Yusuf Geray mevsimlik işçi. Bazen çalışıp bazen boşta kalarak büyütmüş 10 çocuğunu. Yunus 9 numara.
     
    Seslerin yaklaşmasını bekledi
    Pazar günü Yunus evden çıkarken “Çarşıya gideceğim” dedi sadece. Deprem olup da herkes evin etrafında toplanınca baktılar ki Yunus yok.  Ne evlerinde ne de civardaki binalarda hasar vardı. Niye endişelensinlerdi ki? Babası koştu çarşıya, bir anda o korkunç manzarayla burun buruna geldi. Beton yığınları arasında bir çarşı çıktı karşısına. Yunus’u nerede arasın bilemedi. Aile seferber oldu; sokak sokak dolaştılar, hastaneleri hatta morgları aradılar.  O sırada Yunus büyük bir sabırla bekliyordu. Üzerine yıkılan binanın altında, kesif bir karanlığın içinde dışarıdan gelen seslerin kendisine yaklaşmasını bekliyordu.
    “Hiç şaşırmadım öyle beklemesine” dedi 15 yaşındaki ablası Sibel. O da tıpkı Yunus gibi bakıyor iri gözleriyle. Çok benzetiyorum yalnızca bir fotoğrafından tanıdığım Yunus’a. “Çok sabırlıdır kardeşim” dedi Sibel tekrar. Ve anlatmaya başladı: “Öğretmenleri onu çok sever. Biz de çok iyi anlaşırdık.”
    Bilgisayarı çok mu seviyordu? “Hayır, haftada bir internet kafeye gidiyordu sadece. Ama ben kızıyordum ona, oraya gideceğine ders çalış diyordum”.
    Belki de Yunus’un kaderini çiziyordu Sibel şu basit cümlesiyle. Çünkü depremden sapasağlam çıkan mahallelerinde de bir internet kafe açılmıştı yakınlarda. Ama Yunus ablası görmesin diye çarşıya gitti.
    Kaderden söz edeceksek eğer, Yunus da tek bir cümlesiyle kavga ettiği arkadaşının hayatını kurtardı. Birlikte gitmişlerdi kafeye, birbirlerine girdiler, Yunus “Git” dedi ona. Yer sallanmaya başladığında arkadaşı çoktan caddeye çıkmıştı.
    Ancak Yunus enkazdan çıkarıldığında yerinden haberi oldu ailesinin. Bütün Türkiye’nin hafızasına kazınan o bakışıyla karşılaşamadı babası. Ancak Erciş Devlet Hastanesi’ne koşup görebildi oğlunu. “Durumu iyi” dediler orada, “Ama Erzurum’a nakledeceğiz”.
    İçleri rahatladı, ambulansa dayısı bindi, yola çıktılar. Yunus Geray’ın kalbi durduğunda ancak Ağrı’ya kadar gelebilmişlerdi. 
     
    İşte o zaman herkes anladı
    Kayınbiraderinden “Vardık” haberini bekleyen Yusuf Geray’ın telefonu tahmininden erken çaldı. Haberi aldığında telefon kayıp düştü elinden, sigara istedi. İşte o zaman evde bekleyen herkes anladı Yunus’un öldüğünü. Van’ın birçok yerinde olduğu gibi burada da insanların metaneti afallatıyor. Dimdik duruyorlar yüreklerini dağlayan kaybın karşısında. Annesi Müyesser Hanım ile deprem sırasında İstanbul’dan olan abisi Vefa’nın gözlerinden sicim gibi yaş akıyordu yalnızca.  Kiminle konuşsam “Polis olacaktı” dedi Yunus için. Tek hayali buymuş. Üstelik futbolu deli gibi sevmesine, babası uyur uyumaz futbol programlarını açıp saatlerce seyretmesine rağmen. Evden çıkmadan önce “Fotoğrafı var mı?” diye sordum. O endişeli, korkmuş, ölümle yaşam arasında duran bakışlarından farklı hatırlasak onu...
    Yok. Kimliğinden başka tek bir fotoğrafı yok Yunus’un. Geriye kalan o kare, hepsi bu...
     
     
     
     
    SİMGE OLDU
    Reuters foto muhabiri Ümit Bektaş’ın, Yunus’un enkaz altındayken çektiği bu fotoğraf karesi dün bütün gazetelerde yer aldı. Milliyet’in de ‘Dayan Çocuk’ başlığıyla verdiği fotoğraf karesi Van depreminin simgelerinden biri haline geldi. Enkazdan kurtarılan Yunus’un yüreği, daha fazla dayanamadı ve enkaz altındaki bekleyişi gibi sessizce gözlerini kapadı.
     
     
     
    Yunus’un Erciş’te yaşayan ailesi, oğullarını kaybetmelerine rağmen metanetlerini korumaya çalışıyor.
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, Türkçe karakter kullanılmayan ve kişilik haklarını hiçe sayan yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
    Diğer Haberler
  • Stresi, yiyerek atlatamazsınız!05 Ekim 2012 Cuma 09:39
  • Kafeinli kahvenin bir zararı daha04 Ekim 2012 Perşembe 13:33
  • Erkeklerin kurtarıcısı 5 yalan03 Ekim 2012 Çarşamba 21:03
  • Erciyese kar yağdı03 Ekim 2012 Çarşamba 11:03
  • Sevgi zinciri bir yuvayı dağıttı03 Ekim 2012 Çarşamba 07:29
  • Türkiyede aşkın ömrü bakın ne kadar çıktı?02 Ekim 2012 Salı 16:22
  • El arabalı trafik eğitimi02 Ekim 2012 Salı 16:21
  • Zayıflama ilaçlarına ceza yağdı02 Ekim 2012 Salı 13:28
  • Yolcu otobüsü TIRa çarptı02 Ekim 2012 Salı 12:20
  • Böylesi görülmedi! +1302 Ekim 2012 Salı 09:18
  • Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Aydın Post | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0256.226 61 64 | Faks : 0256.226 61 64 | Haber Yazılımı: CM Bilişim