• BIST 106.926
  • Altın 151,429
  • Dolar 3,6718
  • Euro 4,3287

    Yersiz yurtsuz Milli

    31.03.2011 09:42
    Onun lakabı Q7 İsmail. Ampute Milli Takımı’nın yıldızı aynı zamanda. Giydiği ay yıldızlı formasıyla ülkemizi temsil eden İsmail'in ne ailesi var, ne evi, ne de işi...
    Yersiz yurtsuz Milli
    Yersiz yurtsuz Milli Yersiz yurtsuz Milli Yersiz yurtsuz Milli

    Engelli futbolcu İsmail Korkmaz, henüz 23 yaşında. İstanbul Yeditepe Engelliler Spor Kulübü Ampute Takımı"nın Q7"si, Ampute Futbol Milli Takımımızın da Gökhan Gönül"ü. Genç futbolcu, geçen yıl dünya üçüncüsü olan ekipte yer aldı. Ancak onun bu başarısının altında inanılmaz bir dram yatıyor.

    Korkmaz, 4 yaşındayken İstanbul"da karşıdan karşıya geçerken bir kamyonun altında kaldı. Bir arkadaşının öldüğü kazada ağır yaralandı. Bacağındaki bütün kaslar sıyrılıp parçalandı, sadece kemik kaldı. Karın bölgesinden alınan kaslar, bacağına yerleştirildi. Küçük bedenine büyük acılar sığdırdı. Ancak bu sadece bir başlangıçtı. Gerisini kendisinden dinledik:

    ÇOCUKLUĞUM HASTANEDE...

    “Kazadan sonra 10 ay Çapa Tıp Fakültesinde yattım. Çocukluğum hastanede geçti. Babam inşaat işçisiydi ve sigortamız yoktu. Allah"tan suç bizde olmasına rağmen masrafları bana vuran adam karşıladı. Ayağımı kurtardık zannettik. Fakat zamanla bu bölgede iyileşmeyen bir yara çıktı. Topuğumun altında başgösteren ağrılar her yanımı sardı. Bu sırada 12 yaşındayken annem vefat etti. Beyninde tümör varmış zavallının, ameliyat masasında kaldı. Babam 3 ay sonra evlendi, üvey annem bizi istemeyince de sokağa attı. 6 kardeş ortada kaldık. Bir süre sonra abilerimden biri evlendi ve beni yanına aldı. Oradan evlenen başka bir abime gittim. Oradan başkasına...

    Kimselere sığamadım. Bir başıma yapayalnızdım.

    AĞLAMAK GERİ GETİRMİYOR

    Esenler"de mahalleden tanıdığın bir fırına sığındım. Fırıncı Kenan Aktaş dükkânının içindeki odasında bana yer açtı.

    Fakat inanılmaz ağrılar çekiyordum. Bakanım da olmayınca ayağım hepten perişan oldu. Kenan baba, beni doktora götürdü. Kime gittiysek "ayağın kesilmeli" cevabını aldık. Mahalle esnafı bir olup kendi arasında para topladı. Fitreler, zekatlar, sadakalar derken Vakıf Gureba Hastanesinde ayağım kesildi. Utandığım için insan içine çıkamaz oldum. Çok ağladım. Ama ağlamak geri getirmiyor ki. Geri gelse annem gelirdi. Ama keşke öbür bacağım da gitse de annem yaşayabilseydi. Anladım ki bir çocuk bu dünyada sadece anneyle yaşarmış. Bir ağrın sızın olduğunda yanında annenin bulamamak öyle acı, öyle zor ki. 2 sene protezsiz gezdim. En çok da fırının merdivenlerinden çıkarken zorlandım. Sonra Kenan baba yine esnafı harekete geçirdi ve sağ olsunlar bana bir protez aldılar. Hem kasaya baktım hem de orada kaldım. 5 sene bu bekârhanede yaşadım.

    ANNEM İÇİN ATIYORUM

    Bir gün oturup düşünüyordum kafamı kaldırıp bir baktım ki "özürlüler spor kulübü" yazıyor. İçeri girdim. Giriş o giriş. Yetiştirmek üzere takıma aldılar beni. Yıldız bir futbolcu olmak için yemin ettim. Zamanla hem engelimi hem de kendimi aştım. Milli Takıma seçildim. Liberya"ya, Özbekistan"a gittim. Ay yıldızlı formayı giymek o kadar güzel bir duygu ki. Askere gidemedim ama bu formayı giyince vatan vazifesini yaptığınızı anlıyorsunuz. Her maçtan önce annemin fotoğrafını öper, ona dua eder, bu güçle mutlaka bir gol atarım.

    En son Milli Takımımızla dünya üçüncüsü olduk. Ama bizim ne maddi ne manevi hakkımız veriliyor. Futbola gösterilen ilgi, ampute futboluna gösterilmiyor. Şimdilerde amcama sığındım. Ama yine ne bir kalacak yerim, ne işim, ne de bir maaşım var. Maçlarıma izin verilecek bir iş istiyorum. Elim ayağım tutuyor, çalışmak istiyorum.”

    BU ÇOCUĞA SAHİP ÇIKIN

    İsmail Kormaz, sığındığı fırındaki çalışanlara da yardım etmiş. Fırının sahibi Kenan Aktaş, onu kendi evladı gibi seviyor. İsmail de zaten ona “baba” diyor. Kenan Aktaş, genç futbolcunun yaşadığı sıkıntıları şöyle anlatıyor:

    “İsmail bacağı kesildikten sonra bunalıma girdi. İntihar girişiminde bulundu. Vazgeçirdik. Ona "Bacağının kesildiği tarih, senin doğum günün" dedim. Gerçekten de öyle oldu. Şu an milli takımda oynuyor. Bir işi, bir yuvası olursa çok mutlu olacağız. Devletimiz İsmail"e sahip çıksın.”

    MÜCADELESİ ÇOK MÜTHİŞ

    Ampute Futbol Milli Takım Teknik Direktörü Halil İbrahim Köprülü, İsmail"in çabukluğu, gençliği ve iki yönlü oynayabilme kabiliyetiyle yetenekli bir futbolcu olduğunu söyledi. Köprülü, “Çok sıkıntılar çekmiş. Ama müthiş bir mücadelesi var. Ona destek vermeye çalışıyoruz. Uzun bir futbol hayatı olacak” dedi.

    TIRMANMADAN ÇIKILMIYOR

    Genç futbolcunun yaşadığı odaya bir minarenin içini hatırlatan daracık bir yerden çıkılıyor. Merdivenler bizi zorlarken, İsmail"in burayı yıllarca tek ayakla nasıl tırmandığını merak ediyoruz...

    İŞTE KALDIĞI YER

    İşte İsmail Korkmaz"ın kaldığı yer... İki ranza arasına serilmiş bir halı ve ayak ucunda eski bir televizyon... Genç futbolcu, yıllarını geçirdiği bu yerde Milli Takım formasıyla poz veriyor.

    kullan

    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, Türkçe karakter kullanılmayan ve kişilik haklarını hiçe sayan yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
    Diğer Haberler
  • Zirveden Metrise Azizli yıllar14 Temmuz 2011 Perşembe 07:15
  • Kulaçsız altın madalya aldı14 Temmuz 2011 Perşembe 07:14
  • Nouma: Tayfur düzgün bir adam, çok şaşkınım14 Temmuz 2011 Perşembe 07:02
  • Havutçu ve Adalı da tutuklandı14 Temmuz 2011 Perşembe 04:08
  • TFF teslimiyet içerisinde13 Temmuz 2011 Çarşamba 22:49
  • Çalımbay o iddiaları yalanladı13 Temmuz 2011 Çarşamba 18:38
  • Taraftarlar ayaklandı 13 Temmuz 2011 Çarşamba 17:10
  • G.Sarayda yeni formalar tanıtılacak13 Temmuz 2011 Çarşamba 17:4:
  • Aziz Yıldırımın avukatları harekete geçti... 13 Temmuz 2011 Çarşamba 16:55
  • Galatasaray: Kimseyi sırtından vurmuyoruz! 13 Temmuz 2011 Çarşamba 15:14
  • Tüm Hakları Saklıdır © 2007 Aydın Post | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0256.226 61 64 | Faks : 0256.226 61 64 | Haber Yazılımı: CM Bilişim