Hintlilerin kutsal bitkisi fesleğen, Tanrı Vişnu ve Krişna’ ya adanmış kutsal bir bitkidir. Doğum sırasında kadına yardımcı olduğuna inanılırmış. Sahibini sancılardan ve ağrılı hastalıklardan koruduğu da inanışlar arasındadır. Akdeniz ülkelerinin bazılarında ise fesleğen, evdeki bakire kızın koruyucusuydu. Şayet evdeki bakire kız evlenme çağına gelmişse, fesleğen saksısıyla birlikte camın önüne konur ve evdeki kızın artık evlenmeye hazır olduğu bu, koruyucu bitkisi olan fesleğenle ilan edilirdi.
Küçükken fesleğenin neden yenildiğini hiç anlamazdım. Onlar bana güller kadar çiçeksi gelirdi. Dalında durmalarını, kimsenin yememesini isterdim. Ama sonra anladım ki fesleğenler üst yapraklarının koparılmasına aldırmaz, yeni yapraklar vermeye devam ederler. Paylaşmakla eksilmeyen bir zenginlikleri vardır. Fesleğen seven insanlarda çoğunlukla fedakar, şövalye ruhlu insanlardır. Dışarıdan gizemli durur, anlaşılamamaktan çekinir, zamanı geldiğinde konuşur ve konuştuklarında bütün başlar ona döner.
Fesleğenlerin yüreğinde şifa vardır. Hem yatıştırıcı hem de uyarıcıdırlar. Biraz yalnızlıktan hoşlanan bir bitkidir fesleğen. En son tadı hep fesleğen bırakır damağımıza. Dikkat çekmeye çalışmaz, macera arayan gelsin ister.
Fesleğen özü en iyi antioksidanlardan biridir. Hindistan ve diğer Asya ülkelerinde geleneksel olarak sindirim sistemi sorunlarında, mide ağrısı ve ishale karşı kullanılır. Sakinleştirici özelliği ile vücudu rahatlatır bu yüzden kralların duşundan hiç eksik olmazmış. Zaten fesleğenin yabancı olan Basil’in kralın ismi olan Basileus’tan geldiği söylenir. Enerji verir. İştah açıcıdır. Hazımsızlığı giderir. Aft ve arı sokmasında ağrıyı alır. Bağırsak gazlarını giderir. Fesleğen yağı saç diplerini güçlendirir ve selüliti azaltır.