Metin Yavuz, Sökeli… Otomotiv… Sigorta… Sağlık… Mücevherat… Tarım… İnşaat sektörlerinde iş yapan, ihtiyacı olana iş imkânı sağlayan genç bir girişimcidir.
Siyaset kamuoyu onunla 2014 yerel seçimlerinde Söke Belediye Başkanı adayı olunca tanıştı.
Ardından da 7 Haziran ve 1 Kasım seçimlerinde, her ikisinde de o AK Parti beşinci sıra milletvekili adayıydı.
Şimdi AK Parti çevresinde onun il başkanı olacağı yönünde bir kazan kaynatılıyor.
Kendisinden bu konuda olumlu ya da olumsuz bir açıklama yok …Reklam reklamdır iyisi kötüsü olmaz…Varsın camiada adımız dönsün, diye ses de çıkarmıyor olabilir.
Tamam da… Ortalıkta fol yokken, yumurta yokken üstelik il yönetimi yenileneli daha üç ayını bile doldurmamışken bu da nereden çıktı?
AK Parti’de son başbakan değişikliği ile sessiz sedasız, kimseden habersiz paradigma mı değişti?
Seda Sarıbaş gibi liberal kimlikli bir bayanın kadın kolları başkanı olması bunun mu bir sonucu?
Bu iki olay birbiriyle bağlantılı mı?
Sondan başlayalım…
Her ikisinin de elit takımdan olması, gelenekten gelmemesinden hareketle Seda Sarıbaş’ın kadın kollarına atanması ile Metin Yavuz’un il başkanlığına adaylık konusunu birlikte düşünmek gerekiyor.
Görünen o ki, siyaset mühendisliğine soyunan birileri 2019 yönelik oyun kuruyor… Kendi zihniyetine uygun bir yapılanma peşinde…
Yani paradigma değişikliği falan yok… Fırsattan istifade kimileri pasta hamuru karıyor.
Yalnız reel politik temeli olmayan, mühendislik ürünü bu strateji birkaç nedenden dolayı tutma şansı yok denecek kadar azdır.
Birinci neden Ömer Özmen yönetimi henüz daha üç ayını doldurmadı. Amacım bu yönetiminin diri, üretken, zımba bir yönetim olduğunu söylemek değil.
Dışarıyı bırakın AK Parti’nin içinde bile bu yönetimi başarısız bulanlar olabilir… Ömer Özmen’in eleştirilecek bizim de katılacağımız birçok yönü de bulunabilir.
Belli kesimler Başbakan değişikliğini bahane ederek Ömer Özmen’in 2019’a yönelik önünü kesmek de isteyebilir.
Bunların hepsi siyasetin içinde vardır… Mümkündür… Ancak bu yönetimin hiçbir gerekçe yokken alaşağı edilmesi kamu vicdanında karşılık bulmaz.
Yerine gelene de fayda sağlamaz…
Hem ortada makul bir gerekçe yokken 2017 kongresine de bir yıldan az bir zaman kalmışken üç aylık yönetime son vermenin mantığını kim, nasıl izah edecek?
İkinci neden buna heveslenenlerin gözden kaçırdıkları bir olay var… AK Parti geçmişte böyle bir denemeyi hem de uzunca denebilecek bir süre Sadık Atay’la yaptı.
O parti tabanı ile olan doku uyuşmazlığını genel merkezle arayı sıcak tutmakla kamufle etmeye çalıştı… Sonuç?
Onun döneminde CHP Aydın’da masayı ele geçirdi… Sonrasında da karşı siyaset üretmemesiyle kamuoyunda o masanın ortağı algısı uyandırdı ve son kertede sille yedi… Hem de ne sille…
Üçüncü neden görüldü ki, sakal bırakmak, umreye gitmek, cuma ve kandil mesajları atmak, genel merkezle arayı sıcak tutmak parti tabanıyla duygudaşlık bağı kurmada yeterli olmuyor.
Arada o bağın oluşması için “kal”(söz) ehli olmak yetmiyor “hal”(gönül) ehli de olmak gerekiyor.
Yani gözlerden ışık alınmazsa, ellerden sıcaklık hissedilmezse, yüzlerden samimiyet okunmazsa maya tutmuyor. Tutsa bile yoğurt uzun ömürlü olmuyor, ekşiyor.
Bu da parayla, pulla, imajla kazanılacak bir şey değil… Doku uyuşmadıktan sonra nafile… Ne yaparsan boş.
Şimdi Sadık Atay’la denenen değişim Metin Yavuz ve Seda Sarıbaş’la yapılmak isteniyor.
İkiliden her birinin kitleri heyecanlandıracak ortada gözüken bir hikâyeleri de yok.
Metin Yavuz belediye aday olduğu Söke’de AK Parti’yi üçüncülükten ikinciliğe bile yükseltemedi.
İlerleyen süreçte bu halkaya Yalçın Pekgüzel’in de eklenmesiyle sacayağı tamamlanmış olacak.
Amaç şimdiden 2017 kongresinde Metin Yavuz’un il başkanı olmasının alt yapısını hazırlamak…
Akabinde de şayet erkene alınmazsa 2019 milletvekilliği ve zamanında yapılacak BŞB seçimlerine yönelik sermaye merkezli yeni muhafazakârlardan oluşan bir takım kurmak.
İyi de… Bu pastanın çileği kim olacak?
Onu da siz bulun… Ama akıl yorarken masanın karşı tarafında oturan kraliçeyi de unutmayın… Onu da aklınızın bir köşesine yazın, bulunsun…