Yalnızlığın sessiz çığlığını ilk duyanlar, Özel’in yıllanmış dostları oldu. Merak ve endişe içinde eve koşan arkadaşları, kapıyı yumruklamalarına rağmen yanıt alamayınca büyük bir panik dalgası mahalleyi sardı. İçeriden gelen ve adeta bir yardım çığlığı gibi yankılanan telefon zil sesi, sessiz evi bir korku filmine çevirdi. Pencereyi kırarak içeri dalan dostları, içeride karşılaştıkları o buz kesen manzarayla şoka girdiler. Hüseyin Özel, hayatın acımasız sessizliğine gömülmüş halde, boylu boyunca hareketsiz yatıyordu.

Sokakta feryatlar yükseldi: Yalnızlığın acı sonu orta mahalle’yi yasa boğdu

Olay yerine sevk edilen sağlık ekiplerinin "hayatını kaybetti" şeklindeki soğuk açıklaması, kapı önünde umutla bekleyen mahalleliyi adeta yıktı. Polis ekiplerinin geniş çaplı bir güvenlik kordonu oluşturduğu sokakta, adeta kuş uçurtulmadı. Olay yeri inceleme ekipleri evin her köşesini didik didik ederken, meraklı kalabalığın gözyaşları karanlık geceye karıştı. Hüseyin Özel’in cansız bedeni, adeta bir sır perdesini aralamak üzere Adnan Menderes Üniversitesi Hastanesi morguna, yani "son durak" olan otopsi masasına gönderildi. Kesin ölüm sebebi henüz bir gizem bulutu gibi dursa da, yaşanan bu trajedi "yalnızlık ömür boyu mu?" sorusunu tüm Efeler halkının zihnine bir kazık gibi çaktı. Emniyet güçleri, bu gizemli ölümün arkasında yatan en ufak bir ipucunu bile kaçırmamak için soruşturmayı kelimenin tam anlamıyla derinleştirdi.