İBB Davası’nın 68’inci gününde savunma yapan Odatv imtiyaz sahibi ve Nefes gazetesi yazarı Soner Yalçın, “Dönüp dönüp, iddianameyi okuyup anlamaya çalışıyorum. Hangi davranışım gazetecilik sınırını aşıp örgütsel faaliyete dönüştü? Benim suç olduğu iddia edilen bir yapıya bilerek ve isteyerek yardım ettiğimi gösteren tek somut olgu nedir? Olaya ilişkin sorum var, bunların cevabı, ispatı iddianamede yok” dedi.
“Siz özel bir sebeple benim yurt dışı yasağımı kaldırdığınızda arkadaşlar çok tepki gösterdiler, ‘Bizim niye kaldırılmıyor’ diye. Onların da kaldırdınız ama biz özel sebebi açıklamadık tabii” diyen Yalçın, şunları söyledi:
“Gazetecilik hayatım boyunca siyasetin ‘pembe yalan’ denen sözlerine çok şahitlik ettim. Bunlar çoğu zaman gerilimi azaltmak, diplomatik dili yumuşatmak ya da toplumsal bir çatışmayı büyütmemek için gerçeğin kenarlarında dolaşan küçük sapmalar olarak görülürdü. Etik açıdan kuşkusuz tartışmalıydı ama hakikatin kendisini ortadan kaldırma iddiası taşımazlardı. Bugün ise yalanın niteliği değişti. Yalan artık gerçeği süslemiyor, gerçeği esnetmiyor, gerçeğin yerine geçmek istiyor. Dil, gerçeği ifade etmenin aracı olmaktan çıkıp kurgu üretmenin aracına dönüşüyor. Hakikat yalnızca bastırılmıyor, onun yerine tekrar tekrar üretilen senaryolar, algılar alıyor. Eskinin pembe yalanları gerçeğin etrafında dolaşırdı. Bugünün yalanı ise gerçeğin kendisini kökten hükümsüz bırakmaya çalışıyor. Bu nedenle Kafka’nın Dava eseri burada anılması gerekiyor. Kafka’nın anlattığı yalnızca yalan değildir. Daha ürkütücü bir durumdur. Doğru ile yanlış arasındaki ayrım artık önemini kaybetmiştir. Sistem gerçeği bulmak için değil, önceden belirlenmiş kurguyu sürdürmek için işlemektedir. Kafka’nın mahkemesinde mesele yalnızca kendini savunmak değildir, savunmanın mümkün olup olmadığını sorgulamaktır. Hakikatin değerini yitirdiği yerde insan en çok kendisini anlatamaz hâle gelir.