Toplumu yönetmek, yönlendirebilmek zor iştir. Nasıl olmasın ki? Büyük bir kitle için çalışacaksın. Toplumun sorunlarını dertlerini bileceksin. Seni farklı amaçlar için engellemeye çalışanları fark edip önlemlerini alacaksın. Yapacağın işleri en verimli şekilde yapmaya çalışacaksın. Yaptığın işlerin halkın yararına olmasına çalışacaksın. Kendi yararına çalışanların dalkavukluklarına aldanmayacaksın. Elbette gerekli işleri yapabilmek için belirli bir kaynağın olacak. Bu kaynağı en iyi şekilde kullanacak ve heder ettirmeyeceksin. Ama bu kaynağı heder etmek isteyenler elbette çoğunlukta olacak. Yani kısaca uyanık olacaksın.
Avena, yulaftır. Bol nişastalı tohumları için yetiştirilen bir tarım bitkisidir. Çoğunlukla hayvan yeni olarak kullanılsa da insanların beslenmesinde de yararlanılır. Avane ise iblisin yardımcısı olarak adlandırılan karakterdir. Kafadar ya da yardakçı anlamında da kullanılır. Yaranmak için taklalar atan, her türlü kılığa girip bin bir yalan söyleyen tiplerdir. Bu tiplerin amacı kendi çıkarlarını ön planda tutarak hak ettiğinden fazlasını elde etmeye çalışmaktır. Elde edilebilecek rantın fazla olduğu yerlerde, yönetimsel alanlarda bu tür insanlar oldukça fazladır. Her kılığa girebildiklerinden tanınmaları da oldukça zordur. Ancak olaya tarafsız gözle bakabilen dürüst insanlar bunların varlığını çözebilir. Çözebilir, ama bunların türlü oyunlarından dolayı deşifre edilmelerini çoğunlukla başaramazlar. Hatta büyük olasılıkla avena ile beslenen avaneler bir yolunu bulup dürüst insanları alaşağı ederler.
Çoğunlukla avena ile beslenen avaneler tarafından yönetilmekteyiz. Her ne kadar öyle değildir deseniz de hayatın acı gerçeği budur. Sistem de buna çanak tutmaktadır, tutmaya da devam edecektir. Çünkü, belirli şartlarda yönetimsel kademelere gelebilmek için verilen tavizler olmakta, olanları görmezden gelmek gerekmektedir. Böyle olunca da, alan razı satan razı hesabı sistem yürümektedir. Sistem kendini bir şekilde korumaktadır. Eğer birisi bu düzene çomak sokmaya çalışırsa ya da bir şekilde çomak sokacak olursa büyük ihtimalle kendisi zarar görecektir. Hani piyasalarda bir para teorisi vardır, daha doğrusu bir alman atasözü; ‘’kötü para iyi parayı kovar’’, diye. Bu deyimi tam yerine oturtabiliriz. Şöyle ki; ‘’kötü politikacı iyi politikacıyı kovar’’, ya da ‘’kötü bürokrat iyi bürokratı kovar’’, ya da ‘’kötü yönetici iyi yöneticiyi kovar’’, artık hangisi işinize gelirse.
İkinci Cumhurbaşkanımız Sayın İsmet İnönü demiş ki; ‘’Bir memlekette, namuslular, namussuzlar kadar cesur olmadıkça, o memlekette kurtuluş yoktur’’, demiştir. Bunu bizim konumuza uyarlarsak; iyilerin ve dürüstlerin, kötülerin, ya da niyeti bozuk olanların karşısında dimdik durması gerekmektedir. Bunu başaramaz isek git gide durum daha da kötüleşecek, sistem sadece kötülerin iştahını kapatmaya uğraşacaktır. Avena ile beslenen avaneler her yerde duruma hakim olacaklardır. Kendimize sormalıyız, ne kadar dürüstüz? Bu dürüstlüğümüzü gerçekleri söylemekte kullanmıyorsak, mücadele etmekte kullanmıyorsak, gerçekten dürüst müyüz? Yoksa bizlerde bu kötü sistemin bir parçası mı olduk? Herkesin başını iki elinin arasına alıp düşünme vakti gelmiş ve geçmektedir. Benden söylemesi, yoksa daha çooook şikayet ederiz.